Eibarko euskara hiztegia
maniau
1.
maniatze
[maneatu]
.
du
ad.
(
OEH).
Manejar(se),
arreglar(se),
preparar(se).
Ia baibenen bat izaten ebanian zelan maniatzen zan jausi barik egoteko. (Zirik 116).
2.
maniatze
[maneatu]
.
du
(
OEH).
Aderezar,
condimentar,
preparar la comida.
SukalderaiƱo sartu zan. Etxekoandria bere alabarik gaztienakin afarixa maniatzen ziharduan leku ber-bertaraiƱo. (Zirik 118).